ظلم، ظالم

ظلم بر سه نوع است:
ظلمی که قابل بخشش نیست و آن شرک به خداست.
ظلمی که قابل بخشش است و آن گناهان و ستمی که مردم در حق خود کرده‌اند.
ظلمی که امکان گذشت از سوی خدا وجود ندارد و آن ظلمی است که مردم به یکدیگر کرده‌اند.

رسول خدا(ص)فرموده‌اند: هرکس حق مظلوم را از ظالم بگیرد، در بهشت همراه من خواهد بود.

امام سجاد(ع) فرموده‌اند: خداوندا دستم را برای دفاع در برابر کسی که به من ستم می‌کند توانمند گردان و زبانم را برابر کسی که با من به دعوا برمی‌خیزد گویا کن و مرا بر دشمنم پیروز گردان.

امام علی(ع) فرموده‌اند: گفتن سخن حق در برابر حاکم ستمگر بالاترین مرتبه جهاد است.

قرآن کریم می‌فرماید: به کسانی که ستم می‌کنند متمایل نباشید که آتش جهنم شمارا فرا خواهد گرفت و کسی شما را یاری نخواهد کرد.

امام رضا (ع) فرموده‌اند: کار برای ستمگران، کمک کردن به آنها و دنبال کار آنها رفتن، معادل کفر است و حتی از روی عمد نگاه کردن به ستمکار یا ستم او، از گناهان بزرگی به شمار می‌رود که مستحق آتش است.

رسول خدا(ص) فرموده‌اند: از نفرین مظلوم بترسید، زیرا او حق خود را از خدا مطالبه می‌کند و خداوند هیچ صاحب حقی را از حقش ممنوع نمی‌سازد و از نفرین مظلوم بترسید زیرا آن دعا بر ابرها بالا رود و خداوند سوگند می‌خورد که تو را یاری می‌کنم، هر چند طول بکشد.